دوستان عزیز دیشب شب نوزدهم ماه مبارک رمضان، شب قدر را سپری کردیم امیدوارم هر کس به نوبه خودش استفاده کافی و لازم رو برده باشه اگر هم هم نه شبهای 21 و 23 را از دست ندهیم . دوستان من نمی گویم چرا مراسم و چرا و چراههای دیگر . دیشب به ندرت جاهایی رو خودم دیدم و یا شنیدم از دوستان که بحث علمی و معرفتی صورت گرفته باشه . من اکثر کانالهای رادیویی و تلوزیونی را بررسی کرده ولی به جز معدودی . همگی انها وا ویلایی بود و شیون و زاری . همه درست . بجا آیا این همه درد و ناله و فقان و بعد هم که توصل به قرآن ، که چه، شفیع ما باشد بین خودمان و خود خدا و اولیای فرستاده اش ... آیا بیشتر ماهها کلمات قرآن و خود قرآن را درک کرده ایم . که راحت بخواهیم برای ما این کتاب مقدس شفیع باشد .

قرآن ناطق است و گویا چرا نمی آییم مسائل خودمان را با استفاده از متون نورانی و مقدس آن حل کنیم و با قرار دادن کتاب خالی و بدونه اینکه حتی بدانیم در جای جای آن چه نوشته شده و یا حتی بدتر از آن ( هرچند که دیدن و نگاه به قرآن هم مقدس است) درست است این مسئله نه برای ماههایی که سواد داریم و ادعایمان از کره ماه هم فراتر رفته است . چرا نمی آییم معانی زیبا و شیوایش را بخوانیم . شاید همه به عربی آشنایی کافی و وافی نداشته باشند . . درباره ما ( انسان ) و قرآن زبان من قاصر و بی سواد است شما در کلام گویا و شیرین استاد بزرگوار شهید مرتضی مطهری بهتر می توانید درک کنید و استفاده ببرید . فقط نکته باقی مانده قبل از اینکه به نوشته های استاد بپردازید . مسئله امامان معصوم و عزیز ما هستند ، متاسفانه همبیشه درد و رنج و مصیبت آنها را در چنین شبهای عزیز و معنوی بیان کرده و باعث فرامو ش شدن بحث و موضوع اصلی این شبها و همه به سمت و سوی بیاد آوردن دردها و رنجهای خودمان( که یکی دو تا هم نیست ، طلب کمک و نیاز از معبود خودمان است برای خواستهای دست نیافته یا مشکلات از بین نرفته خودمان والبته بیشتر مواقع خواسته ها و دعا های موعظان محترم است که همه کلی و عمومی است و بعدش مراسم سر گرفتن و همه این شب معنوی را به پایان می رسانند ... ( البته جای شکرش باقیست که یکی از موعظین محترم که زیبا و شیوا دیشب برنامه داشتند . ( لااقل گفتند چند دقیقه ای رو هرچه دلتان می خواهد بی واسطه از خدا بخواهید و جالبتر از همه جمله اش بود که گفت خدا خودش دوست داره که بنده هاش خودشون حرفاشون رو بی واسطه بزنند به خودش نه با های و هوی و شلوغ کردن ) . و نکته دیگری که در یکی دیگر از شبکه های رادیویی ما که احتمالا شبکه معارف بود . واعظی در موقع قرآن به سر گرفتن و ذکر و نیاز مسئله آتش زدن و فشردن در توسط دژخیمان رو بیان می کردن همه هم متاثر و متاثر تر می شدن د و فرمودند آن موقعی که حضرت فاطمه پشت در فشرده می شدند بجای اینکه اطرافیان رو از درد خودش با خبر کنه فریاد کشید یا مهدی . یا مهدی . یا مهدی . همه ما شیعیان منتظر حضرت مهدی ( عج ) هستیم و برایش در نیمه شعبان جشن می گیریم و هر جمعه بعد از ظهر دلمون با آهنگ زیبای فریدون . سپری شدن بعد از ظهر جمعه رو ونیومدن آقا رو غمگین می شیم و نمه اشکی هم کوچولو گونه هامونو تر می کنه و بغضگلومونو می گیره مثه حالا که دارم اینا رو می نویسم ...... آرزوی همه ما ظهور آن حضرت است . و نکته ای که به ذهن من حقیر و گناهکار می رسه و باعث بی توجهی بنده به ادامه برنامه این موعظ محترم می شه اینجاست که حضرت فاطمه در آن زمان چطور حضرت مهدی را صدا می زد آن هم بلند و چراهها ی دیگر که برای من نامفهوم است ... و موعظ از همه مردم میخواستکه همه بگویند یا مهدی یامهدی و گفت حتما الان بغل دستتون شاید نشسته باشه . بلند تر بگین یا مهدی . من یا نمی فههم یا ... نمی دانم شاید من آنقدر در کار و روزمرگی مشغولم که این مسائل رو درک نمی کنم . و جالبتر اینکه دیشب شبکه 2 سیما ساعت 8.50 برنامه ای مستند از یکی از علمای دینی پخش کرده بود و ایشان گفتند که هدف از شبهای قدر . بحث و مباجثه علمی و معرفتی درباره نزول قران و هرچه بیشتر بینش درباره آن است . نه چیزه دیگر و نکات خواستنی های ما از پرودگار جزو کوچکترین مسئله شبهای قدر است ....انشائ الله همه مسائل و مشکلات ما حل بشه حتی مسائل مذهبی و دینی ما . به امید حق به نکات استاد در باره انسان و قرآن بنگرم و بیشتر اندیشه کنیم . یا حق و التماس دعا .

قرآن كتاب راهنمايى بشر است و در واقع‏كتاب «انسان‏» است اما انسان آن‏سان كه خداى انسان او را آفريده و پيامبران آمده‏اند او را به

خودش بشناسانند و راه سعادتش‏را به او بازگو كنند، و چون كتاب انسان است پس كتاب «خدا» هم هست، زيرا انسان همان موجودى است كه خلقتش‏از ما قبل اين جهان آغاز مى‏شود و به ما بعد اين جهان منتهى مى‏گردد، يعنى انسان‏از نظر قرآن نفخه روح الهى است و خواه ناخواه به سوى خداى خودش بازگشت مى‏كند.اين است كه شناسايى خدا و شناسايى انسان از يكديگر جدا نيست.انسان تا خود را نشناسد خداى خود را به
درستى نمى‏تواند بشناسد.از طرف ديگر، تنها توام با شناختن خداست كه انسان به واقعيت‏حقيقى خود پى مى‏برد.
انسان در مكتب پيامبران - كه قرآن كامل‏ترين بيان آن است - با انسانى كه بشر از راه علوم مى‏شناسد بسى متفاوت است، يعنى اين انسان بسى گسترده‏تر است.
انسانى كه بشر از راه علوم مى‏شناسد، در ميان دو پرانتز(تولد - مرگ)قرار دارد و قبل و بعد اين پرانتزها را تاريكى گرفته است و از نظر علوم بشرى مجهول است، ولى انسان قرآن اين پرانتزها را ندارد، از جهان ديگر آمده است و در مدرسه دنيا بايد خود را تكميل كند و آينده‏اش در جهان ديگر بستگى دارد به نوع فعاليت و تلاش و يا تنبلى و سستى‏اى كه در مدرسه اين جهان انجام مى‏دهد.تازه انسان ميان تولد و مرگ - آنچنانكه بشر مى‏شناسد - بسى سطحى‏تر است از آنچه پيامبران مى‏شناسانند.
انسان قرآن بايد بداند: از كجا آمده است؟ به كجا مى‏رود؟ در كجا هست؟ چگونه بايد باشد؟ چه بايد بكند؟ انسان قرآن آنگاه كه به اين پنج‏سؤال عملا درست پاسخ گفت‏سعادت واقعى‏اش در اين جهان كه هست و در جهانى كه بايد برود تامين مى‏گردد.
اين انسان براى اينكه بداند از كجا آمده و از چه منبعى آغاز شده است بايد خداى خود را بشناسد، و براى اينكه خداى خود را بشناسد بايد در جهان و انسان به عنوان آيات آفاقى و انفسى مطالعه كند و در عمق وجود و هستى تعمق نمايد.
و براى اينكه بداند به كجا مى‏رود، بايد درباره آنچه قرآن آن را «بازگشت به خدا» مى‏نامد، يعنى معاد و حشر اموات، هراسهاى قيامت و نعمتهاى جاويدان و عذابهاى سخت و احيانا جاويدان آن و بالاخره مراحل و منازلى كه در پيش دارد تامل كند و از آنها آگاهى يابد و بدانها اعتقاد پيدا كند و ايمان آورد و خدا را همچنانكه اول و نقطه آغاز موجودات مى‏شناسد، آخر و نقطه بازگشت موجودات نيز بشناسد.
و براى اينكه بداند در كجا هست، بايد نظامات و سنن جهان را بشناسد و مقام و موقع انسان را در ميان ساير موجودات درك كند و خود را در ميان موجودات بازيابد.

مجموعه آثار جلد دوم صفحه 216 - و در صفحه : 218

و براى اينكه بداند چگونه بايد باشد، بايد خلقها و خويهاى انسانى را بشناسد و خودش را بر اساس آن خلقها و خويها بسازد.
و براى آنكه بداند چه بايد بكند، بايد يك سلسله مقررات و احكام فردى و اجتماعى را گردن نهد.
انسان قرآن علاوه بر همه اينها بايد به يك سلسله موجودات نامحسوس و غير مرئى، و به تعبير خود قرآن «غيب‏» ، به عنوان مظاهر و مجارى اراده الهى در نظام هستى ايمان بياورد، و هم بايد بداند كه خداوند متعال در هيچ زمانى بشر را كه به هدايت آسمانى نياز داشته است، مهمل نگذاشته و يك عدخ افراد نخبه كه پيامبران خدا و راهنمايان بشر بوده‏اند، از طرف خداوند مبعوث شده و پيام الهى را رسانده‏اند.
انسان قرآن به طبيعت به عنوان «آيت‏» و به تاريخ به عنوان يك «آزمايشگاه‏» واقعى كه درستى تعليمات پيامبران را مى‏رساند، نظر مى‏افكند.
آرى، انسان قرآن چنين است و مسائلى‏كه در قرآن براى انسان طرح شده اينها بعلاوه برخى مسائل ديگر است.

قدر ليله القدر را بايد دانست .

شب قدر شب مقدرات است . غنيمت بشماريمش …
شهادت مولاي متقيان امام علي (ع) بر شما مهربانان روزه دار تسليت باد . التماس دعا

براي يافتن خودمان (انسان) . به سراغ منبع حيات بخش آن مي رويم . قرآن واقعي ترين و اصلي ترين و بي چون و چراترين منبع

با نام آن يگانه مطلق آغاز مي کنيم - نام انسان از سوره بقره آغاز مي شود ...

جزء 1 سوره البقره آيه 30

[به خاطر بياور] هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت‏: (من در روى زمين‏، جانشينى [= نماينده‏اى‏] قرار خواهم داد.) فرشتگان گفتند: (پروردگارا! )آيا كسى را در آن قرار مى‏دهى كه فساد و خونريزى كند؟! [زيرا موجودات زمينى ديگر، كه قبل از اين آدم وجود داشتند نيز، به فساد و خونريزى آلوده شدند. اگر هدف از آفرينش اين انسان‏، عبادت است‏،] ما تسبيح و حمد تو را بجا مى‏آوريم‏، و تو را تقديس مى‏كنيم‏.) پروردگار فرمود: (من حقايقى را مى‏دانم كه شما نمى‏دانيد.)

جزء 3 سوره البقره آيه 286

خداوند هيچ كس را، جز به اندازه تواناييش‏، تكليف نمى‏كند. [انسان‏،] هر كار [نيكى‏] را انجام دهد، براى خود انجام داده‏؛ و هر كار [بدى‏] كند، به زيان خود كرده است‏. [مؤمنان مى‏گويند:] پروردگارا! اگر ما فراموش يا خطا كرديم‏، ما را مؤاخذه مكن‏! پروردگارا! تكليف سنگينى بر ما قرار مده‏، آن چنان كه [به خاطر گناه و طغيان‏،] بر كسانى كه پيش از ما بودند، قرار دادى‏! پروردگارا! آنچه طاقت تحمل آن را نداريم‏، بر ما مقرّر مدار! و آثار گناه را از ما بشوى‏! ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده‏! تو مولا و سرپرست مايى‏، پس ما را بر جمعيّت كافران‏، پيروز گردان‏!

... و انسان چه با عظمت آفريده شده است ...

به نام خدا .
انسان در قرآن . در زمينه وبلاگ و اينترنت اولين باره که مي خوام وارد اين دنياي گسترده بشم . و اميدوارم بتونم سربلند بيرون بيام . منتظر نظرات شما در اين مقال هستم . تا شايد بتوانيم مقداري خودمان را از اين دنياي پر ترافيک بازي دنيا حتي اندکي کوتاه برهانيم و به خودمان و قرآن مان بينديشيم .
به اميد آنروز